Jak kłaść papę termozgrzewalną? Kompletny poradnik wykonania pokrycia dachu płaskiego

Papa termozgrzewalna od wielu lat pozostaje jednym z najczęściej wybieranych materiałów do wykonywania hydroizolacji dachów płaskich. Mimo rosnącej popularności membran EPDM, TPO/FPO czy PVC, dobrze zaprojektowany i prawidłowo wykonany układ pap bitumicznych nadal zapewnia bardzo wysoką trwałość oraz skuteczną ochronę przed wodą.

Najczęściej papa stosowana jest w klasycznym układzie dachu płaskiego jako warstwa wierzchniego krycia. Może być również wykorzystywana w dachach odwróconych, jednak w SUEZ Izolacje Budowlane zdecydowanie częściej rekomendujemy układ klasyczny z odpowiednio zaprojektowanym systemem odwodnienia grawitacyjnego TOPWET.

Prawidłowe wykonanie pokrycia z papy zaczyna się jednak znacznie wcześniej niż samo zgrzewanie rolek. O trwałości całego dachu decyduje przede wszystkim odpowiedni układ warstw, właściwe przygotowanie podłoża oraz zastosowanie materiałów dopasowanych do konkretnego obiektu.

Jak powinien wyglądać prawidłowy układ dachu z papą termozgrzewalną?

Najbardziej trwałym rozwiązaniem jest dach wykonany w układzie dwuwarstwowym na dociepleniu wraz z warstwą paroizolacji na stropie, stanowiącą trzecią warstwę.

Przeczytaj również: Parametry papy – na co zwrócić uwagę

Bezpośrednio na konstrukcji stropu, powinna być papa paroizolacyjna. Jej zadaniem jest zatrzymanie pary wodnej pochodzącej z wnętrza budynku. Dzięki temu wilgoć nie przedostaje się do warstwy termoizolacyjnej, która zachowuje swoje właściwości przez wiele lat. Zawilgocone docieplenie znacząco pogarsza izolacyjność cieplną budynku, co przekłada się na wyższe koszty ogrzewania.

Na paroizolacji układana jest termoizolacja. Najczęściej wykorzystuje się:

• styropian,
• płyty PIR,
• wełnę mineralną.

Spośród tych materiałów najlepszym współczynnikiem przewodzenia ciepła charakteryzuje się PIR. Dzięki temu wymagany współczynnik przenikania ciepła można osiągnąć przy znacznie mniejszej grubości izolacji niż w przypadku styropianu lub wełny mineralnej.

Jak wykonać spadki na dachu płaskim?

Jednym z najważniejszych elementów każdego dachu płaskiego jest prawidłowe wykonanie spadków.

Najlepszym rozwiązaniem jest wykonanie ich z materiału termoizolacyjnego – styropianu, płyt PIR lub wełny mineralnej. Takie rozwiązanie pozwala jednocześnie zwiększyć grubość izolacji oraz precyzyjnie zaprojektować kierunek spływu wody.

Spadki można wykonać również z betonu, jednak wymaga to zachowania minimalnej grubości około 3-4 cm w najcieńszym miejscu. Cieńsza warstwa będzie pękać i kruszyć się, uniemożliwiając prawidłowe wykonanie kolejnych warstw hydroizolacji.

Choć wykonanie spadków betonowych jest technicznie poprawne, w praktyce jest znacznie mniej wygodne. Trudniej uzyskać idealną geometrię połaci, łatwiej o zastoiny wody oraz problemy z prawidłowym osadzeniem wpustów dachowych. Dodatkowo znacząco zwiększa ono ciężar całej konstrukcji.

Dlatego w nowoczesnym budownictwie zdecydowanie częściej stosuje się kliny spadkowe wykonane z materiałów termoizolacyjnych.

Papa podkładowa i nawierzchniowa

Po wykonaniu warstw termoizolacyjnych układana jest papa podkładowa.

W przypadku podłoży wykonanych ze styropianu lub PIR bardzo dobrym rozwiązaniem jest papa samoprzylepna. Jej montaż przebiega szybko, nie wymaga użycia ognia, a jednocześnie zapewnia bardzo dobre związanie z podłożem.

Na papie podkładowej układana jest papa wierzchniego krycia zgrzewana palnikiem cało powierzchniowo do papy samoprzylepnej.

Warto wybierać papy modyfikowane SBS o wysokiej elastyczności. Dobrym wyznacznikiem jakości jest giętkość w niskiej temperaturze wynosząca -20°C lub -25°C. Podczas zgrzewania następuje połączenie bitumu obu warstw, dzięki czemu powstaje jedna szczelna warstwa hydroizolacji z dwoma wkładkami wzmacniającymi.

Jak przygotować podłoże pod papę termozgrzewalną?

Najczęściej pojęcie “przygotowania podłoża” łączy się z aplikacją papy paroizolacyjnej, bo betonowy strop wymaga najwięcej czyszczenia i uwagi dekarza. Nawet najlepsza papa nie będzie trwała, jeśli zostanie ułożona na źle przygotowanym podłożu.

Powierzchnia musi być:

• czysta,
• sucha,
• nośna,
• pozbawiona luźnych fragmentów,
• pozbawiona ostrych krawędzi.

Na nowych dachach należy usunąć pył i zabrudzenia powstałe podczas wykonywania konstrukcji. W przypadku renowacji konieczne jest również usunięcie luźnej posypki, mchu, porostów oraz niezwiązanych fragmentów starej papy.

Czy gruntowanie pod papę jest konieczne?

Tak. Gruntowanie jest jednym z najważniejszych etapów przygotowania podłoża.

Preparat gruntujący zwiększa przyczepność papy, wiąże pyły znajdujące się na powierzchni oraz wzmacnia podłoże. Dzięki temu uzyskuje się znacznie lepszą trwałość całego układu hydroizolacyjnego.

W dachach wykonywanych na podłożach betonowych najczęściej stosuje się grunty rozpuszczalnikowe. Należy jednak pamiętać, że wymagają one suchego podłoża. Jeśli w porach betonu znajduje się wilgoć, grunt nie będzie miał możliwości wniknięcia w strukturę materiału, co znacznie osłabi jego przyczepność.

Na bardziej porowatych lub wilgotniejszych podłożach lepszym rozwiązaniem mogą być grunty wodne. Trzeba jednak pamiętać, że przez brak rozpuszczalnika organicznego, ich zdolność do penetrowania podłoża jest nieco słabsza niż gruntów rozpuszczalnikowych.

Najlepiej stosować preparaty zalecane przez producenta papy. Icopal Siplast Primer i Bauder Burkolit będą dobrym wyborem. W przypadku systemów, które nie posiadają dedykowanych gruntów, w SUEZ rekomendujemy grunt BituSolve.

Jak prawidłowo kłaść papę termozgrzewalną?

Przed rozpoczęciem montażu rolki papy należy rozwinąć i pozostawić na dachu, aby materiał mógł się zrelaksować czyli wyprostować.

Do zgrzewania wykorzystuje się palnik dekarski. Płomień prowadzi się od strony spodniej warstwy papy, podgrzewając bitum do momentu jego równomiernego uplastycznienia.

Poszczególne pasy należy układać z odpowiednimi zakładami:

• około 8–10 cm na szerokości,
• około 12–15 cm na długości.

Układanie pap z niewielkim 4-5 cm zakładem jest poważnym błędem, który bardzo szybko prowadzi do rozszczelnienia pokrycia podczas pracy materiału wywołanej zmianami temperatury.

Podczas montażu zawsze należy stosować się do instrukcji producenta konkretnej papy.

W jakiej temperaturze można układać papę?

Najkorzystniejsze warunki montażu występują przy temperaturze od około 5°C do 25°C.

W tym zakresie papa zachowuje odpowiednią elastyczność, a bitum prawidłowo się uplastycznia.

Papy samoprzylepne zwykle wymagają nieco wyższej temperatury montażu niż papy termozgrzewalne, dlatego przed rozpoczęciem prac zawsze należy sprawdzić wymagania producenta zawarte w karcie technicznej.

Czy można kłaść papę termozgrzewalną na starą papę?

Tak. Jest to standardowa metoda renowacji dachów płaskich, jednak wymaga wcześniejszej oceny stanu istniejącego pokrycia.

Przed rozpoczęciem prac należy:

• usunąć luźne fragmenty papy,
• przeciąć i zlikwidować pęcherze,
• uzupełnić ubytki masą bitumiczną,
• sprawdzić stan termoizolacji,
• oczyścić powierzchnię,
• zagruntować stare pokrycie.

Jeżeli dach przez dłuższy czas przeciekał, bardzo często zawilgocona jest również warstwa termoizolacji. W takiej sytuacji należy ocenić, czy docieplenie kwalifikuje się do wymiany.

Może Cię również zainteresować: Jak spawać papę?

Podczas renowacji zawilgoconych dachów warto stosować papy wentylacyjne. Dzięki specjalnej budowie umożliwiają one stopniowe odprowadzanie wilgoci z wnętrza układu dachowego. Ich zastosowanie wymaga jednak wykonania kominków wentylacyjnych.

Przed wykonaniem nowej warstwy papy należy również sprawdzić stan wszystkich elementów przechodzących przez dach.

Kontroli wymagają:

• wpusty dachowe,
• odpowietrzenia kanalizacji,
• przejścia instalacyjne,
• obróbki blacharskie.

Jeżeli wpusty są wyeksploatowane, warto wymienić je na nowe lub zastosować wpusty remontowe. Pozwala to uniknąć ponownego wykonywania prac po kilku latach.

Podsumowanie

Prawidłowe ułożenie papy termozgrzewalnej zaczyna się od właściwego projektu całego układu dachu. O trwałości hydroizolacji decyduje nie tylko jakość samej papy, ale również odpowiednio wykonana paroizolacja, dobrze dobrana termoizolacja, prawidłowo zaprojektowane spadki, staranne przygotowanie podłoża oraz poprawne wykonanie zgrzewów.

Równie ważna jest renowacja istniejących pokryć. Ocena stanu starego dachu, sprawdzenie zawilgocenia termoizolacji oraz dobór odpowiednich pap remontowych pozwalają wydłużyć żywotność dachu o kolejne kilkanaście, a często nawet kilkadziesiąt lat.

Przestrzeganie zasad montażu oraz stosowanie kompletnych rozwiązań systemowych pozwala wykonać pokrycie odporne na zmienne warunki atmosferyczne i zapewniające skuteczną ochronę budynku przez długie lata.