Jak wykryć nieszczelność dachu płaskiego bez zalewania dachu wodą?

Pomagają w tym oględziny na budowie, sprawdzenie drożności i podłączenia wpustów i obróbek, metoda elektrooporowa, gaz znacznikowy albo kontrolowana próba wodna. Dobór metody zależy od tego, z czego wykonany jest dach i jakie objawy występują w budynku.

Jak rozpoznać, że dach płaski przecieka?

Najczęściej to proste zadanie. Pierwsze objawy przecieku zwykle widać od środka budynku. Może to być plama różnych rozmiarów na suficie lub w narożu pod sufitem.

Trzeba jednak pamiętać, że bardzo często miejsce zawilgocenia nie pokrywa się z miejscem uszkodzenia papy lub membrany. Woda często znajduje drogę w warstwach dachu i wypływa dopiero tam, gdzie ma łatwiejsze przejście do wnętrza.

Zdarza się również, że przeciek lub zawilgocenie sufitu pojawia się wewnątrz, a dach jest szczelny. W takich sytuacjach przyczyny przecieku należy szukać poza zakresem hydroizolacji dachu. Najczęściej woda wnika od strony zewnętrznej ścian attykowych, kiedy elewacja nie jest jeszcze wykonana, a dach jest już gotowy. Woda wtedy pojawia się pod paroizolacją, znajduje rysę w stropie i wypływa w pomieszczeniu. W takich sytuacjach nie ma sensu szukać przyczyny w błędach wykonawczych dachu, lecz jak najszybciej zorganizować prace elewacyjne i wykonać docieplenie budynku. 

Przeczytaj również: Co zrobić gdy przecieka dach?

Zdarza się że woda wpływa przez docieplenie komina i pomijając warstwy hydroizolacji dachowych przelewa się poza paroizolacją dociera do stropu i dalej w dół zawilgacając sufit. W takim przypadku miejsce wycieku wody jest tożsame z miejscem nieszczelności, ale woda przy kominie może wylewać się również wtedy, gdy miejsce nieszczelności jest kilka metrów dalej. Gdy wykonana jest paroizolacja z papy, wtedy łatwiejsza jest diagnostyka i wnioskowanie. Kiedy na poziomie stropu rolę paroizolacji pełni "żółta folia", wtedy już jest totalna dowolność dla wody, może płynąć, gdzie chce i jak chce. Przy stosowaniu folii konieczny jest montaż mechaniczny, dlatego część rys zostaje otwarta po odwierceniu otworu dla łącznika teleskopowego.

Jak sprawdzić, gdzie przecieka dach płaski?

Nie każdy dach bada się tak samo. Inaczej sprawdza się dach z papy termozgrzewalnej, inaczej z membrany EPDM, a jeszcze inaczej dach z PVC lub TPO/FPO.

Oględziny wizualne – od czego zacząć inspekcję dachu

Kontrolę warto zacząć od spokojnego obejścia całej połaci. Trzeba sprawdzić nie tylko środek dachu, ale też wszystkie miejsca, w których hydroizolacja jest łączona, przechodzi z płaszczyzny poziomej w pionową oraz w miejscu przejść instalacji lub słupków podkonstrukcji klimatyzatorów lub wygrodzeń dachowych.

Podczas oględzin należy zwrócić uwagę na:

• stan papy lub membrany,
• połączenia pasów materiału,
• obróbki blacharskie,
• wpusty dachowe,
• przelewy awaryjne,
• obróbki kominów,
• hydroizolację świetlików i wyłazów dachowych,
• przejścia rur i przewodów,
• miejsca wcześniejszych napraw.

Pęcherze, pęknięcia, odspojenia

Na dachach z papą trzeba zwrócić uwagę na pęcherze, pęknięcia, fałdy i odspojone zakłady, czyli miejsca łączenia pasów papy.

Pęcherz nie oznacza zwykle, że to miejsce nieszczelności. Świadczy o tym, że para wodna próbuje się uwolnić z warstw dachu, ale nie może, bo akurat w tym miejscu dach jest szczelny na górnej warstwie papy, mimo że papa nawierzchniowa nie jest zgrzana z podkładową w tym miejscu. Jeśli pęcherz wypełniony jest wodą wtedy z pewnością w górnej części pęcherza lub wyżej znajduje się nieszczelność. Znacznie gorzej jest wtedy, gdy pod papą znajduje się woda, a termoizolacja unosi się na wodzie. Taki stan jest bardzo trudny do bezinwazyjnej naprawy. Paradoks polega na tym że w takim stanie dachu mogą pojawiać się niewielkie przecieki do wewnątrz, mimo że cała termoizolacja zalana jest wodą.

Kontrola attyk, wpustów dachowych

Wpusty należą do najważniejszych miejsc na dachu płaskim. To przez nie przelewa się woda z powierzchni zlewni dachowej, więc nie może być mowy o jakiejkolwiek nieszczelności w tym miejscu.

Na rynku dostępne są różne wpusty, ale niektóre z nich nie zapewniają pełnej szczelności niosąc ryzyko dla inwestora. Szczególnie warto uważać na wpusty bez kołnierza. Sam plastikowy korpus słabo łączy się z papą lub membraną, a po kilku miesiącach może dojść w tym miejscu do odspojenia pokrycia od plastikowego korpusu. Podobnie zachowują się elementy wykonane ze stali, kiedy papa lub membrana nie jest zaciśnięta w korpusie wpustu. Samo zgrzanie często nie jest wystarczające. Często obserwujemy, że papa lub membrana odspaja się od stalowych, wykonanych przez blacharza przelewów awaryjnych. Na co dzień woda nimi nie płynie, jednak kiedy pojawia się odspojenie pokrycia, wtedy woda opadowa nie ma wyjścia i wlewa się w każde otwarte miejsce.

Przy wpustach należy sprawdzić:

• czy odpływ jest drożny,
• czy wokół wpustu nie stoi woda,
• czy kołnierz wpustu dobrze łączy się z pokryciem dachu,
• czy przy odpływie nie ma pęknięć, fałd albo odspojeń.

Przy attykach trzeba skontrolować:

• wywinięcie papy lub membrany na pionową część dachu,
• górne zakończenie hydroizolacji,
• stan obróbek blacharskich,
• uszczelnienia połączeń,
• narożniki.

Może Cię również zainteresować: Jak sprawdzić szczelność dachu?

Woda stojąca wokół wpustu może oznaczać problem ze spadkiem albo zbyt wysoko osadzony odpływ. Gdy zastoina wodna nie jest duża to nie jest to duży problem, ale warto unikać takich sytuacji i montować wpusty zgodnie z zaleceniami producenta, czyli nieco niżej niż pokrycie dachowe. Wpusty TOPWET z kołnierzami fabrycznie montowanymi w korpusie zaleca się montować około 30 mm poniżej pokrycia, więc w takich warunkach montażu do zastoin nie ma prawa dojść.

Podsumowanie

Nieszczelności dachu płaskiego możemy wykrywać bezinwazyjnie, bez konieczności zalewania dachu. Metoda wodna nie daje precyzyjnych informacji o miejscu wnikania wody przez co jest metodą której nie warto stosować. 

Metoda elektrooporowa doskonale sprawdzi się na dachach pokrytych papą, PVC lub TPO/FPO. Membrany EPDM trzeba badać metodą dymową, ponieważ przewodzą prąd elektryczny, co dyskwalifikuje metodę elektrooporową.